اراک- سرپرست سازمان مدیریت پسماند شهرداری اراک گفت: این سازمان برنامه ریزی برای کاهش تولید پسماند و ترویج طرح تفکیک از مبدا زباله های خشک و تر را در دستور کار دارد.

به گزارش خبرنگار مهر ، مرادعلی عباسی شامگاه پنجشنبه در آیین تجلیل از همیاران بازیافت در اراک اظهار داشت: حفاظت از سرمایه ها و منابع ملی دو هدف مدیریت پسماند است که بر اساس تاکیدات شهردار با مشارکت مردم در سازمان مدیریت پسماند تا نتیجه مطلوب پیگیری می شود.

سرپرست سازمان مدیریت پسماند شهرداری اراک افزود: در سال ۹۵ سرانه پسماند در اراک بالاتر از ۵۴۰ گرم بود اما هم اکنون با پیگیری برنامه های آموزشی در بین جامعه و شهروندان این میزان کاهش یافته است.

عباسی بیان داشت: اجرای برنامه های آموزشی و فرهنگ سازی از طریق دستگاه های آموزشی به ویژه مجموعه آموزش و پرورش موجب کاهش ضایعات و زباله شده، که این برنامه همچنان ادامه دارد.

وی با اشاره به اینکه شهروندان باید سعی کنند تا جایی که امکان دارد زباله کمتر تولید کنند خاطرنشان کرد: هر چه مردم در زمینه کاهش تولید زباله کمک کنند در حقیقت در زمینه کاهش هزینه ها کمک شده است چرا که این هزینه ها در حقیقت از طریق خود مردم تامین می شود.

سرپرست سازمان مدیریت پسماند شهرداری اراک در بخش دیگر سخنان خود اظهار داشت: طرح تفکیک زباله های خشک و تر از دیگر طرح های این سازمان به شمار می رود که امیدواریم برای صرفه جویی در هزینه ها، این تفکیک با همکاری مردم و مشارکت آنان از مبادی تولید به درستی صورت بگیرد تا بهتر بتوانیم از این زباله های خشک و تر در راستای ورود به چرخه صنعت و کشاورزی بهره مند شویم که این هم نیاز به مشارکت شهروندان دارد.

همه می دانیم که این روزها زندگی بدون پلاستیک تقریبا غیر ممکن است و در بسیاری از وسایل ما از این ماده استفاده کرده اند اما بی تردید اگر روند استفاده از پلاستیک همین طور ادامه داشته باشد و تدبیری برای بهبود اوضاع نیندیشیم به زودی با مشکلات بسیار بزرگتری روبه رو خواهیم شد.در ادامه حقایقی را درباره ی پلاستیک با هم مرور می کنیم که از شنیدنشان شوکه خواهید شد. امیدواریم به زودی شاهد برنامه ریزی های اساسی برای جلوگیری از معضلات حاصل از وجود پلاستیک باشیم.

۱-چقدر پلاستیک در اقیانوس ها وجود دارد؟
عمق فاجعه را زمانی لمس خواهید کرد که بدانید در حال حاضر بیش از ۵ تریلیون تکه پلاستیک در اقیانوس ها شناور هستند و روزبه روز برشمارشان افزوده می شود. متاسفانه بسیاری از زباله ها در نهایت به دریاها و اقیانوس ها ریخته می شوند اما این کار نه تنها زباله ها را از بین نمی برد بلکه آب و هوا را نیز آلوده کرده و زندگی آبزیان را به مخاطره می اندازد.

۲-چه اندازه پلاستیک در سواحل تل انبار شده است؟
در سراسر جهان ۷۳ درصد از سواحل انباشته از پلاستیک هستند. بیشترین اشیای پلاستیکی موجود در سواحل جعبه های سیگار، بطری ، ظروف غذا و کیسه های حمل مواد غذایی بر شمرده شده اند. قطعا اگر مصرف پلاستیک به همین صورت ادامه داشته باشد به زودی هیچ ساحلی در دنیا عاری از این ماده ی مضر نخواهد بود.

۳-چقدر پلاستیک در دنیا تولید می شود؟
یکی از مهمترین مشکلات در زمینه ی ازدیاد بیش از اندازه ی این ماده، تولید سرسام آور آن است. با وجود این که مسئولان کشورهای گوناگون می دانند که وجود پلاستیک تا چه اندازه برای محیط زیست زیان بار است اما آمارها نشان می دهند که مقدار تولید پلاستیک در دنیا روبه رشد است. در سال ۱۹۵۰ حدود ۲.۵ میلیون تُن پلاستیک تولید شد و این عدد در سال ۱۹۹۳ به ۱۶۲ میلیون تن رسید و بر اساس آخرین آمار که مربوط به سال ۲۰۱۵ است در آن سال ۴۴۸ میلیون تن پلاستیک تولید شد. حال تصور کنید که این عدد در سال ۲۰۱۸ چقدر خواهد شد.

۴- آیا پلاستیک، غذای جدید پرندگان خواهد بود؟
از جمله فاجعه بارترین خطرات وجود پلاستیک رها شده در محیط زیست، زیان رساندن به جانوران است. بسیاری از پرندگان و به خصوص پرنده هایی که بیشتر در کنار سواحل زندگی می کنند با مشکل ازدیاد پلاستیک در محیط زندگیشان روبه رو هستند. پیش بینی شده که تا سال ۲۰۵۰ پلاستیک بخشی اصلی خوراک پرنده ها را تشکیل خواهد داد.

۵- چه مقدار پلاستیک در دنیا وجود دارد؟
برای برنامه‎ریزی دقیق تر برای جلوگیری از به وجود آمدن فاجعه های بیشتر، لازم است آمار دقیقی از میزان وجود پلاستیک ها در دنیا داشته باشیم. آنچه آمارها نشان می دهند در سال ۲۰۱۵ از میان همه ی پلاستیک های موجود در دنیا تنها ۹ درصدشان بازیافت و ۱۲ درصدشان سوزانده شده بودند و ۷۹ درصد در محیط زیست رها گردیده یا در زمین دفن شدند. اگر با دقت بیشتری به این ارقام توجه کنید، متوجه خواهید شد که معضل وجود زباله در طبیعت تا چه اندازه جدی و هولناک است.

۶-مقدار فروش پلاستیک در جهان چقدر است؟

شاید باورتان نشود اما میزان تولید و فروش پلاستیک از آنچه تصورش را می کنید، بیشتر است. طبق آخرین آمارها در هر دقیقه حدود ۱ میلیون پلاستیک به فروش می رسد؛ این عدد نشان می دهد که شما حتی اگر یک وسیله یا کیسه ی پلاستیکی کمتر خریداری کنید، چقدر از میزان تولید و فروش این ماده ی خطرناک کاسته خواهد شد و هر فرد تا چه مقدار می تواند در بهبود وضعیت کره ی زمین و حفظ محیط زیست نقش آفرینی کند.

۷- پلاستیک ها تا کی در محیط باقی خواهند ماند؟

همه می دانیم که پلاستیک ها تا سال ها در محیط باقی خواهند ماند و خیلی دیر از بین می روند. آیا میزان دقیق عمر پلاستیک ها را می دانید؟ این زمان طولانی چقدر است؟

تحقیقات نشان می دهند که به صورت میانگین طول عمر یک قطعه ی پلاستیکی از ۴۵۰ سال تا ابد است! به عبارت دیگر اگر پلاستیک تولید و فروش کنونی اش را ادامه بدهد ما برای آیندگانمان کره ای پلاستیکی باقی خواهیم گذاشت.

۸-پلاستیک در چه جاهایی بیشتر استفاده می شود؟

برای جلوگیری از افزایش میزان این ماده در کره ی زمین باید بدانیم که پلاستیک در چه صنعتی بیشتر استفاده می شود. ما برای بسته بندی بیش از سایر موارد پلاستیک به کار می بریم، متاسفانه بسیاری از پلاستیک هایی که در این زمینه مصرف می شوند هیچگاه بازیافت نخواهند شد و این موضوع در کشورهای جهان سوم قابل لمس تر است.

۹-پلاستیک چه آسیبی به حیوانات می رساند؟

شاید بتوان به اندازه ی کتابی قطور در رابطه با آسیب های پلاستیک به حیوانات سخن گفت به همین خاطر این موضوع را به صورت خلاصه بیان می کنیم. از حائز اهمیت ترین مشکلاتی که پلاستیک برای حیوانات و پرنده ها ایجاد می کند، به دام افتادن آنها در زباله های پلاستیکی ست. این موضوع می تواند به مرگ یا نقص عضو آنها منتهی شود. همین حالا نیز ۷۰ درصد جانورانی که در مناطق ساحلی زندگی می کنند با معضل پلاستیک مواجه هستند و یا به عنوان غذا آن را مصرف کرده اند و یا در اشیای پلاستیکی اسیر شده اند.

۱۰- چندبار از پلاستیک ها استفاده می شود؟

قائدتا بسیاری از وسایل پلاستیکی قابلیت چندبار مصرف دارند اما شاهدیم که در حال حاضر از ۴۰ درصد پلاستیک ها، تنها یکبار استفاده می شود و انسان ها بدون تامل و حتی یک ثانیه درنگ پلاستیک ها را به زباله تبدیل می کنند.

موضوع ازدیاد زباله در محیط زیست بسیار فاجعه بار است و باید همه با هم و با قدم‎ های هرچند کوچک در این راستا تلاش کنیم. اگر شما هم با معضلات پلاستیک و بازیافت آن آشنایی دارید و یا با آن دست و پنجه نرم می کنید نظرهای خود را با لست سکند به اشتراک بگذارید. منتظر دیدگاه های شما خوبان هستیم

زهرا اردشیری-سارا جعفرزاده-خبرنگار:

گزارشی از پشت پرده جمع آوری غیرمجاز زباله در برخی محله های جنوبی پایتخت
حتی اگر می بینید که تا کمر در سطل های زباله خم می شوند و به دنبال زباله می گردند نیازی به دلسوزی ندارند. اینها کارگران رده پایین مافیای زباله هستند و درآمد شان از یک کارمند دولتی بیشتر است. کار آنها از سطل های زباله شروع می شود و به سوله های غیر قانونی بازیافت می رسد.

تعداد محله هایی که در پایتخت، بازیافت غیر قانونی زباله انجام می دهند یکی دو تا نیست، هاشم آباد، تقی آباد، خلازیر، روستای محمود آباد در شهرستان ری و چندین و چند محله دیگر که زمین های کشاورزی را تبدیل به مرکز تفکیک غیر قانونی زباله کرده اند و سرمایه دارانی که مافیای زباله پایتخت هستند آنها را اداره می کنند.

گزارش ما از دو محله عجیب و غریب بازیافت تهران است. هر دو در محله های جنوبی تهران واقع شده اند. در هاشم آباد، اتابک و محله مینایی، ۳۵۰ مرکز تفکیک زباله غیر قانونی وجود دارد و در محله تقی آباد ۵۰ هکتار زمین کشاورزی تبدیل به سوله های بازیافت غیر قانونی شده است. این افراد تحت هیچ شرایطی حاضر نیستند زندگی با زباله ها را رها و با شهرداری همکاری کنند چون پول های کلانی از داخل سطل های زباله به جیب می زنند.

چند خیابان بالاتر از شهرک ولی عصر(عج)، محله عجیب و غریبی است که کمتر غریبه ای پا به آنجا گذاشته، محله ای که به تقی آباد معروف است. اما خودی ها به آن سبیل آباد می گویند و بین اهالی منطقه ۱۸ به محله ضایعاتی ها معروف است. بوی تعفن زباله ها از چند فرسخی تقی آباد به مشام می رسد. صدای سگ های نگهبان، ترس به جانت می اندازد، هرچند دقیقه، یک وانت پر از زباله داخل این محله می شود. هیچ خانه ای در این محله وجود ندارد، تعداد زیادی اتاقک می بینیم که با داربست و ایرانیت های کهنه درست شده اند.

آنهایی که به این محله رفت وآمد می کنند تعدادشان به ۳ یا ۴ هزار نفر می رسد. اهالی تقی آباد دو دسته می شوند، بیشتر آنها از توابع هشترود استان آذربایجان هستند و بقیه اتباع افغانی هستند که غیر قانونی به ایران مهاجرت کرده اند. کارگران غیر قانونی کمتر پول می گیرند و بیشتر در سوله ها کار می کنند. درآمدشان حدود یک میلیون تومان در ماه است.

  • اجاره سوله یک میلیارد

سوله های بازیافت توسط افراد سرمایه دار خریداری می شود. اجاره سوله ها میلیونی است البته بعضی ها سوله را با قیمت میلیاردی سالانه کرایه می کنند. هر سوله ۱۰ تا ۴۰ کارگر دارد، کارگرهایی کم سن و سال که زباله ها را از سطح شهر جمع می کنند و به وانت بارها تحویل می دهند یا با گونی های روی دوششان تا این محله حمل می کنند. کارگرهایی که به صورت روزمزد برای سوله دارها کار می کنند روزانه ۳۰ هزار تومان می گیرند.

البته درآمدشان بستگی به اجناسی دارد که تحویل می دهند. پلاستیک بیشترین خواهان را دارد و برای هر کیلوی آن ۵ هزار تومان بیشتر پول می دهند. هر کارگری که در سوله کار می کند ماهانه یک میلیون و ۲۰۰ تا یک میلیون و ۵۰۰ هزار تومان دستمزد می گیرد و هرچقدر رده کاری در بین آنها بالاتر باشد دستمزدها هم بیشتر می شود تا اینکه به درآمد های میلیاردی می رسد. سراغ یکی از آنها می رویم. با دقت مشغول جدا کردن پلاستیک های رنگی از سفید است.

سر و شکلش شبیه دوره گردهایی که در خیابان می بینیم نیست. سرکارگر است. خودش می گوید ۳۸ سالش است اما شکل و شمایلش بیشتر نشان می دهد. او می گوید: «از سال ۷۵ در این محله مشغول کار شده ام. کار سختی است اما دیگر به آن عادت کرده ام و حتی دوستش دارم چون از همین کار نان زن و بچه ام را در می آورم.» اسمش محمد است.

تعریف می کند: «اکثر ما که در این محله کار می کنیم عمو و عمو زاده و فامیل هستیم. طایفه ای کار می کنیم. این کار درآمدش برای ما زیاد نیست ماهی ۲ تا ۳ تومان در می آوریم. اما می دانم صاحب سوله ها درآمد میلیاردی دارند.» از نحوه کارشان در این سوله ها می پرسیم. می گوید: «هر کس دنبال وسیله خاص خودش است. مثلا ما فقط پلاستیک جمع می کنیم. یکی دنبال شیشه است. یکی دیگر کارتن جمع می کند. اصل کار تفکیک زباله است. بعد از آن شسته و آسیاب می شوند. در آخر به شکل مواد اولیه کارخانه ها درمی آیند. مشتری های ما بیشتر صاحب کارخانه های زنجان و مشهد هستند. »

  • بزهکاری پشت سر زباله ها

در بین سوله های محله تقی آباد انواع بزهکاری ها و آسیب ها وجود دارد. از بچه های کار، پناهندگان غیرقانونی، اعتیاد، فروش موادمخدر و حتی تجاوز! بارها پلیس امنیت و شهرداری منطقه به حریم آنها وارد شده اند. سوله هایشان را خراب کرده اند اما این سوله های غیر قانونی درست مثل قارچ های سمی دوباره رشد کرده اند.

« محمد طارمی» معاون شهردار ناحیه ۲ منطقه ۱۸ که در سرکشی سوله های غیر قانونی کنار ماست، از شروع فعالیت آنها می گوید: «این افراد که بیشتر از توابع هشترود هستند اواخر دهه ۶۰ به این محله مهاجرت و از سال ۷۰ فعالیت غیر قانونی شان را در این محله شروع کرده اند.

تقی آباد ۵۰ هکتار زمین کشاورزی اوقافی است که حاج آقا جراح تهرانی آن را وقف عام کرده است. کشاورزان وقتی دیدند که زمین هایشان دیگر حاصلخیز نیست و آبی وجود ندارد زمین هایشان را فروختند. این افراد سودجو زمین های کشاورزان را بسیار ارزان خریدند و با درگیری با ماموران انتظامی و شهرداری اقدام به ساخت سوله ها کردند. عده ای هم زمین ها را تصرف کرده و برای خودشان کار و کاسبی راه انداخته اند.»

  • هر کیلو زباله ۴۰ هزار تومان

در میان سوله ها گشت می زنیم. با صاحب سوله ها گفت وگو می کنیم. از اینکه درآمدهایشان آنقدر زیاد نیست و از سر ناچاری این کار را انجام می دهند صحبت می کنند. اما یکی از آنها که جسارت بیشتری دارد می گوید: «فردی که حالا متولی زمین های این محله است زمین سوله ها را به ما اجاره می دهد.

چند وقت پیش یکی از مستاجرهای سوله که زمان تمدید سالانه اش رسیده بود یک میلیارد پرداخت کرد. اگر برای ما سود دارد برای آنکه زمین ها را اجاره می دهد بیشتر سود دارد.» به چند کارگر اطرافش اشاره می کند و می گوید: «ما از بین همین زباله ها نان در می آوریم. پول مان آنقدری هست که بتوانیم زندگی مان را بچرخانیم.

غیر قانونی هم نیستیم برای ساخت سوله با صاحب زمین قراداد داریم.» کمی آرام تر می شود. می پرسیم این کار روزانه چقدر برایتان درآمد دارد. در جواب می گوید: « هر روز حداقل یک تن پلاستیک به دستمان می رسد. اگر از ساعت ۶ صبح دستگاه ها را روشن کنیم و تا ساعت ۱۰ شب هم کار کنیم حدود ۵۰۰ کیلو مواد خالص و بازیافت شده تحویل می دهیم که هر کیلو حدود ۴۰ یا ۵۰ هزار تومان می شود.» صدایش را پایین می آورد و طوری که فقط ما متوجه شویم می گوید: «کل این محله توسط دو یا سه نفر اداره می شود، همه این چند هزار نفر برای آن دو، سه نفر کار می کنیم.»

  • چرا کارشان غیر قانونی است؟

ساکنان محله تقی آباد از مسئولان شهرداری منطقه حرف شنوی دارند. این را وقتی متوجه می شویم که وقتی ما را می دیدند، هر کدام جلو می آمدند و سعی داشتند فعالیتشان را توجیه کنند. «رضا شیرزادی» شهردار ناحیه ۲ منطقه۱۸ می گوید: «ما قصد سرکوب آنها را نداریم. سرکوب آخرین راه است. متاسفانه حمله ای در فضای مجازی راه افتاده که شهرداری علیه افراد متکدی و دستفروش و دوره گرد فلان کار را کرد. در حالی که این یکی از حربه های خودشان است تا بتوانند آزادانه فعالیت کنند.

ما نمی خواهیم آنها را سرکوب کنیم یا حتی آسیبی به آنها برسد. ما حتی نگران سلامتی افرادی که در این محله کار می کنند هستیم. بچه های کار که قربانی مافیای زباله هستند. مسلما به دلیل نبود بهداشت بیمار می شوند. حداقل باید بچه ها را نجات بدهیم.» او ادامه می دهد:

«شنیده ام که می گویند این افراد هم کار شهرداری را انجام می دهند. زباله جمع می کنند، تفکیک و بازیافت می کنند پس چرا کار آنها غیر قانونی است؟ بهتر است بگویم شیوه کار آنها بدون نظارت بهداشتی باعث اتفاقات بدی می شود. این زباله ها بعد از بازیافت دوباره به چرخه تولید برمی گردد. زباله ای که به صورت غیر بهداشتی بازیافت شده آیا می تواند مواد اولیه سالمی باشد؟

به علاوه عدم نظارت بر این سوله و فعالیت این افراد باعث به وجود آمدن انواع بزهکاری و ایجاد مافیای زباله می شود که عده ای مثل کودکان را قربانی می کنند و خودشان سرمایه های هنگفت به جیب می زنند.» شیرزادی ادامه می دهد: « در حال حاضر شهرداری منطقه با دادستان تهران ارتباط گرفته است و از اداره برق درخواست کرده ایم تا انشعاب غیرمجاز برق به این محله را قطع کند. از وزارت بهداشت و سازمان محیط زیست در خواست کرده ایم در جمع آوری و سر و سامان دادن به محله تقی آباد کنار ما باشند. نیروی انتظامی دستور توقیف خودرو های غیر مجاز را صادر کرده و نهایتا از طریق کمیسیون ماده ۱۰۰ حکم قلع و قمع برای املاک غیر قانونی این محدوده صادر شده است.»

مقصدمان گاراژ «گل خندان» یکی از آلوده ترین واحدهای تفکیک زباله در خیابان نفیس منطقه ۱۵ است. بررسی های مسئولان شهرداری منطقه ۱۵ نشان می دهد ۳۵۰ واحد غیرمجاز تفکیک زباله در محله های اینجا، زیرنظر افراد سودجو و مافیای زباله فعالیت می کنند و از کودک ۱۰ ساله گرفته تا پیرمرد ۷۰ ساله با جمع آوری زباله به این مکان مراجعه و در ازای تحویل زباله مبلغ بسیار ناچیزی دریافت می کنند. درحالی که درآمد حاصل از تفکیک برای صاحبان گاراژهای زباله روزانه بین ۳ تا ۴ میلیون تومان است.

درواقع حقوق بسیار اندکی به زباله گردها می رسد و بقیه وارد جیب مافیای این بخش می شود. همین که قدم به این محدوده می گذاریم، بوی نامطبوع حاصل از تلنبار زباله ها نفس کشیدن را سخت می کند. در مقابل گاراژ چند پیرمرد با چرخ دستی مستعمل، گونی هایی مملو از نان خشک و زباله را حمل می کنند و داخل گاراژ نیز انواع زباله از نان خشک و بطری گرفته تا زباله های الکترونیکی دیده می شود.

صاحب گاراژ پیرمرد ۷۰ ساله ای است که ۵ کارگر زیر دست او کار می کند و تا متوجه می شود خبرنگارهستیم مدام زیر لب می گوید: «ما اینجا تخلف نمی کنیم و فقط به چند آدم بدبخت و بیچاره نان می رسانیم.» مالک گاراژ پیشنهادهای مختلف رشوه به ما می دهد تا بی خیال ماجرا شویم اما هدف ما مشخص است. قیمت پسماند خشک در این واحدها در مقایسه با غرفه های بازیافت ۲ برابر و در مواردی ۴ برابر است به عنوان مثال هر کیلوگرم پلاستیک درهم، در غرفه های بازیافت ۷۰۰تومان و در واحدهای غیرمجاز هزار و ۵۰۰ تومان خریداری می شود و همین موضوع انگیزه شهروندان را برای تحویل پسماند به این واحدها بیشتر می کند.

  • آسیب پنهان در دل زباله

به گواهی اهالی محله مینابی بیشترین مراجعان واحدهای غیرمجاز تفکیک زباله و واحدهای ضایعاتی معتادان هستند. «محمدباقر یزدانی» شورایار محله مینابی دراین باره می گوید: «بزرگ ترین معضل این واحدهای تفکیک زباله و واحدهای جمع آوری ضایعات، تردد معتادان در محله های مختلف به ویژه محله مینابی است.

از نوجوان ۱۳ ساله گرفته تا پیرمرد ۷۰ ساله به این واحدها مراجعه می کنند و در ازای اندک زباله ای که از میان مخازن جمع آوری می کنند، مواد مخدر می گیرند. معتادان در همین مکان موادمخدر دریافت و استعمال می کنند و وسایل باقی مانده از موادمصرفی شان را در میان انبوه زباله به جا می گذارند. بارها مسئولان شهرداری منطقه به این واحدها مراجعه و شرایط را بررسی کرده اند اما تاکنون راه حلی برای مافیای زباله و فروشندگان مواد مخدر در این واحدها پیدا نشده است.»

  • زباله ها از کجا می آیند؟

در یک گوشه مقدار زیادی نان خشک تلنبار شده و در گوشه دیگر کارگری روی کوهی از زباله، مشغول تفکیک پلاستیک هاست. در نگاه اول به فکر فرو می رویم که همه زباله های داخل گاراژ مربوط به منطقه ۱۵ است یا نه؟ که «مهدی عبدالحسینی» رئیس اداره مدیریت پسماند شهرداری منطقه در این باره می گوید: «تمام زباله های واحدهای تفکیک برای یک منطقه خاص نیست و پشت پرده این بازی کثیف، فرش مافیای فعال زباله پهن است.

عده ای سودجود در تمام مناطق، افراد نیازمند از جمله اتباع خارجی و بی سرپناه را به خدمت می گیرند و این افراد مخازن آلوده زباله را برای جمع آوری مقداری زباله و ضایعات و… زیرورو می کنند.» مرد جوان دستکش کثیف و پاره ای به دست دارد و معلوم است ماسک کهنه روی صورتش جلوی هیچ آلودگی ای را نمی گیرد و همچنان به تفکیک زباله ادامه می دهد.

«دوشنبه قربان زاده» یکی از فعالان این گاراژ که حدود ۳ سال است در اینجا فعالیت دارد، درباره سرنوشت زباله ها می گوید: «بعد از رساندن زباله به این مکان، انواع پلاستیک را از زباله های مختلف جدا و هر دسته را در گوشه ای از واحد دپو می گذاریم و در پایان روز بار کامیون می کنیم و به مکان هایی خارج از شهر مانند کهریزک و ورامین انتقال می دهیم. روزانه بین یک تا ۵ تن زباله در این گاراژ تفکیک می شود.»

  • آلودگی و بیماری در قلب محله

تعدادی از ساکنان خیابان نفیس که متوجه حضور خبرنگاران و مسئولان شهرداری در این گاراژ شده اند ناگهان وارد گاراژ می شوند. «عزیزه ناظمی» یکی از همسایگان مجاور این مرکز با گله از وضع موجود درباره آلودگی و انتشار بوی نامطبوع اینجا می گوید: «حدودا از ۲۰ سال پیش در این محله زندگی می کنم.

چند سالی است پنجره خانه ام به روی این زباله ها باز می شود و چون هر روز مقدار زیادی زباله به اینجا می آید و مدت زمان زیادی کارگران برای تفکیک زباله ها صرف می کنند، تا زمان بارگیری مجدد کامیون ها، بوی نامطبوعی همیشه در اینجا استشمام می شود. سال گذشته به دلیل آلودگی ها کودک خردسال یکی از همسایگان به بیماری پوستی مبتلا شد و والدینش از این محله نقل مکان کردند.»

  • رکورددار واحدهای تفکیک

خودروهای حامل زباله در معابر این محدوده بسیار دیده می شود چراکه مقصد بسیاری از افراد سودجو برای راه اندازی کارگاه های تفکیک زباله منطقه ۱۵ است. رئیس اداره مدیریت پسماند شهرداری منطقه ۱۵ در این باره می گوید: «منطقه ۱۵ در مقایسه با مناطق دیگر تعداد زیادی واحدغیرمجاز تفکیک زباله دارد.

از سال گذشته تاکنون ۳۵۰ واحد غیرمجاز در اینجا توسط اداره ساماندهی صنایع و مشاغل شناسایی شده که منطقه ۱۵ در مقایسه با مناطق دیگر در این زمینه از آمار بالایی برخوردار است و بیشتر زباله ها از مناطقی از جمله یک، ۴ و ۱۴ به اینجا آورده می شود.» عبدالحسینی می افزاید: «در این میان یکی از دلایل ازدیاد تعداد واحد های تفکیک زباله در منطقه ۱۵، قیمت پایین اجاره بهای واحدها و گاراژهای تجاری است که انگیزه سودجویان را برای راه اندازی شغل جدید بیشتر می کند.

همچنین این منطقه ورودی و خروجی شهر در محدوده جنوب شرق پایتخت بوده و دسترسی سایر محله ها به کارخانه های اطراف کهریزک و ورامین بهتر است.» اما رئیس کمیسیون محیط زیست و خدمات شهری شورای اسلامی شهر تهران «زهرا صدراعظم نوری» دراین باره به خبرنگار همشهری محله می گوید: «یکی از معضلات شهر تهران فعالیت صنایع و مشاغل مزاحم است که با ایجاد آلودگی محیط زیست را به شدت به مخاطره می اندازند و به دلیل اینکه زباله ها در یک فرایند حساب شده، تفکیک نمی شوند باعث ایجاد انواع آلودگی می شوند.

مسئولان اداره ساماندهی صنایع و مشاغل شهرداری مناطق به استناد بند ۲۰ ماده ۵ قانون شهرداری ها واحدهای غیرمجاز را جمع آوری می کنند. از دیدگاه قانونی این افراد مجوزی از مراجع ذی صلاح ندارند. یکی از مشکلاتی که بارها شاهد آن بوده ایم، تعطیلی یک واحدغیرمجاز تفکیک زباله در یک نقطه و ادامه فعالیت همان واحد در نقطه دیگری است.» او درباره راهکار حل این مشکلات می افزاید: «تنها راهکار جلوگیری از شروع فعالیت آنها، تفکیک زباله از مبدا ابتدا توسط شهروندان و در مرحله بعد توسط پیمانکاران شهرداری در مراکز مجاز تفکیک زباله است.

زباله ها باید جوری تفکیک شوند که هیچ باقیمانده ای برای تفکیک مجدد نماند. برخی از افراد عنوان می کنند که می توان از افراد مشغول کار در مراکز غیرمجاز به عنوان نیروی کار در مراکز مجاز استفاده کرد که باید گفت کسانی که در مراکز غیرمجاز به کار گرفته می شوند، به صورت مستقیم ذینفع نیستند و در پشت پرده توسط یک شبکه مافیایی اداره می شوند و سود اصلی به جیب آنها می رود. این افراد هرگز حاضر به همکاری با شهرداری ها نخواهند شد.»